مسأله 20 - در رجوع ، اطلاع متّهب شرط نيست ؛ پس اگر بدون اطلاع او آن را انشاء نمايد صحيح است . مسأله 21 - عطيّه براى ارحام مستحب است ، ارحامى كه خداى متعال مؤكداً به صلهء ايشان امر فرموده و از قطع ايشان نهى كرده است ، كه از مولاى ما امام باقر عليه السلام است كه فرموده : « در كتاب على عليه السلام است كه صاحب سه خصلت ابداً نمىميرد تا و بال و نتيجهء بد آن‌ها را ببيند : ظلم و قطع رحم و قسم دروغ كه با آن با خدا مبارزه مىكند . همانا ثواب صلهء رحم از ثواب همهء طاعت‌ها زودتر به صاحبش مىرسد ؛ يك قبيله با اينكه فاسقند صلهء رحم مىكنند و اين باعث زيادى اموال و جمعيتشان مىشود ، قسم دروغ و قطع رحم خانه‌ها را از اهلش خالى مىكند و خويشاوندى را انتقال مىدهد و انتقال خويشاوندى موجب قطع نسل است » . و صلهء رحم نسبت به پدر و مادر اولى است ، چون كه خداوند به نيكى به آن دو امر كرده است ، از امام صادق عليه السلام روايت است كه « مردى پيش پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و از حضرت درخواست توصيه نمود ، حضرت فرمود : اصلًا به خدا شرك مورز ، اگر چه سوزانده شوى و عذاب گردى مگر آن‌كه قلبت به ايمان ثابت باشد و پدر و مادرت را اطاعت كن و به آنان نيكى نما ، زنده باشند يا مرده و اگر پدر و مادرت به تو امر كردند كه از اهل و مالت دست بكشى اين كار را انجام بده ، چون كه اين از ايمان است » . و مادر از همه اولى است ، زيرا كه در نيكى و صله به مادر بيش از پدر تأكيد شده است ، كه از امام صادق عليه السلام روايت است : « مردى پيش پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و عرض كرد يا رسول اللَّه به چه كسى نيكى كنم ؟ فرمود : مادرت . گفت بعد چه كسى ؟ فرمود : مادرت . گفت بعد چه كسى ؟ فرمود : مادرت . گفت سپس چه كسى ؟ فرمود : پدرت » . و روايت به اين مضامين زياد است كه به مظانش مراجعه شود . مسأله 22 - برترى دادن بعضى از فرزندان بر بعضى ديگر ، در عطيّه جايز است ، ولى كراهت دارد و چه بسا حرام باشد اگر سبب برانگيخته شدن فتنه و كينه و دشمنى شود كه به فساد بكشاند . همانطور كه در جايى كه ايمن از فساد باشد و بعضى از آنان خصوصيتى داشته باشند كه موجب اولويت مراعات آن شود ، برترى دادن آن چه بسا ترجيح داشته باشد .